اطراف تالار درهائى بود كه به اطاق‌هاى جنب آن باز مىشد . در طبقه بالا نيز دور تا دور ، اطاق‌هائى بود كه پنجره‌هاى آن حكم در را داشت و به راهروها و برخى از آن‌ها به حياط و بعضى رو به تالار باز مىشد ، به طورى كه انسان از تمام اطاق‌ها كل ساختمان و تالار را مىتوانست ببيند . ديوارها حالتى ويژه داشتند ، پائين تالار بر ديوارها نقوش برجستهء طلاكارى از گل و پرندگان انداخته بودند كه بيشتر داراى ارزش مادى بود تا جنبهء هنرى . از آنجا كه هنديان ما را تهديد به قتل و نابودى كرده بودند ، بنابر پيشنهاد ايرانيان كليهء نقاط اقامتگاه را كه آسيب‌پذير بود در چند جا محكم و چند جاى ديگر را سنگ‌چين كرديم و در آنجا به طور دائم نگهبان گمارديم تا اينكه سفير هند از اصفهان خارج شد . بنا به فرمان شاه تا زمانى كه در اصفهان بوديم روزانه شانزده رأس گوسفند ، يكصد مرغ ، دويست باتمن شراب و در كنار اين‌ها ميوه و ادويه برايمان مىفرستادند ، به طورى كه آشپزخانه و زيرزمين اقامتگاه ما چنان پر از آذوقه شده بود كه قادر نبوديم تمام آن را به مصرف برسانيم ، لذا بنا به دستور قبلى يكى از بزرگان ( منظور يكى از بزرگان هامبورگ « 1 » است ) مواد خوراكى مزبور را در محلات فقيرنشين ارمنى بين اهالى پخش مىكرديم و اين كار گاهى اوقات تا آنجا انجام مىشد كه افراد كميته فقط يك وعده از اين غذاها را مىخوردند . اين حقيقتى بود كه بايد گفته مىشد . در اين روز چند تن ديگر از افراد ما كه در جريان زد و خورد با هنديان شركت

--> ( 1 ) - نويسنده معلوم نيست كه چرا اين شخصيت را معرفى نكرده است . ضمنا شايد مرحمت آنان به ارامنه از اين جهت باشد كه در آن زمان تجارت و معاملات ابريشم عمدتا در دست تجار ارمنى بود و مخصوصا شاه عباس كبير در اين زمينه آن‌ها را حمايت مى - كرده است . لذا هيئت المانى از اين‌جهت و براى كسب امتياز از آنان احتمالا مسيحيان ارمنى را اين‌چنين مورد لطف قرار مىدادند - م .